Category

Wiadomości

Transakcje CFD Forex

Transakcje CFD i FOREX

By | Wiadomości | No Comments

1. Określenie W przypadku transakcji różnicowej między dwiema stronami zawierana jest umowa kupna lub sprzedaży instrumentu bazowego, ale nie powinno dojść do faktycznego dostarczenia instrumentu bazowego. Co więcej, należy zapłacić różnicę między ceną rozliczeniową instrumentu bazowego w momencie zawarcia transakcji a ceną rozliczeniową instrumentu bazowego w momencie zamknięcia (rozwiązanie transakcji).

Poprzez zamknięcie transakcji następuje wycofanie pozycji z rynku i zakończenie spekulacji. Spekuluje się na temat zmiany ceny instrumentu bazowego. Instrument bazowy nie zostanie dostarczony po transakcji, więc nastąpi tylko rozliczenie w środkach pieniężnych. W takiej transakcji można brać udział po stronie kupującego lub sprzedającego.

Termin „Contracts for Difference” (CFD) oznacza transakcję różnicową, która odnosi się do instrumentu bazowego. Przedstawiają one instrumenty pochodne, które odzwierciedlają prawie 1:1 wzrost kursu instrumentu bazowego. Spekulacje w obszarze dewiz (FX) mogą być przeprowadzane za pomocą kontraktów CFD na dewizach lub poprzez bezpośrednie transakcje dewizowe (rynek kasowy FX) bądź transakcje FX. Poniżej wymienione terminy takie jak „dewizy”, „Forex”, „FX” i „CFD (na dewizach)” są stosowane zamiennie. Do instrumentów bazowych dla kontraktów CFD zalicza się:

• akcje (np. BASF, Google itp.)
• indeksy (np. DAX, S&P 500, Dow Jones itp.)
• surowce (np. złoto, srebro, ropa itp.)
• rynek stóp procentowych (np. Bund Future, US-Bonds itp.)
• dewizy (np. EUR/USD, EUR/JPY, AUD/CAD, bitcoin itp.)

Uwaga: w przypadku danej Instytucji prowadzącej rachunek mogą nie być dostępne wszystkie wymienione instrumenty bazowe.
Kontrakty CFD i transakcje FX oferują możliwość spekulacji odnośnie rosnącego lub spadającego kursu ewentualnie ceny. Pozycję ukierunkowaną na wzrost cen określa się mianem pozycji długiej. Spekulację ukierunkowaną na spadek cen określa się mianem pozycji krótkiej.

2. Transakcje CFD i FX jako indywidualne porozumienie („over the counter”) Transakcje CFD z reguły nie są dokonywane na centralnej giełdzie, lecz poza rynkiem giełdowym. Transakcje pozagiełdowe są również nazywane transakcjami OTC („over the counter”). Instytucja prowadząca rachunek oferuje transakcje CFD i FX na zasadzie OTC. Oznacza to, że w przypadku transakcji CFD i FX chodzi o indywidualne porozumienie między klientem a Instytucją prowadzącą rachunek jako emitentem. Instytucja prowadząca rachunek względnie emitent określają również cenę transakcyjną.

Transakcje CFD i FX nie są ustandaryzowane. Stroną umowy klienta jest Instytucja prowadząca rachunek. Tak więc, jeśli klient zawiera transakcję CFD lub FX, nie chodzi o inwestycję prowadzoną na giełdzie, pomimo odniesienia do notowanego na giełdzie instrumentu bazowego. Instrumenty bazowe kontraktów CFD niekoniecznie muszą być instrumentami notowanymi na giełdzie, dlatego też kontrakty CFD mogą być również przedmiotem obrotu na indeksach giełdowych lub walutach.

dzwignia i risiko

Dźwignia i Ryzyko

By | Wiadomości | No Comments
  1. Dźwignia finansowa
  2. Klient musi mieć świadomość, że w przypadku transakcji CFD lub FX spekuluje z wykorzystaniem dźwigni finansowej. Ta dźwignia wynika z faktu, że musi on wnieść jedynie ułamek rzeczywistego wolumenu będącego przedmiotem obrotu instrumentu bazowego poprzez wymagany kapitał własny (rezerwę). To pozwala mu przekroczyć wielokrotność faktycznego wykorzystania przy niewielkiej inwestycji kapitałowej.

Niezbędny kapitał własny i obroty handlowe tworzą dźwignię finansową.

  • Dźwignia = całkowity wolumen / wymagany kapitał własny (rezerwa) lub
  • Dźwignia = 100 / wymagany kapitał własny (rezerwa) wyrażony w procentach

Przykład dźwigni

Zakładamy, że wymagany kapitał własny do obrotu kontraktem DAX (wartość kontraktu 25 euro za punkt) wynosi 16 250 euro. Jeśli klient zdecyduje się teraz zawrzeć kontrakt na pozycji DAX (jeden kontrakt, stan DAX 13 000 punktów) w wysokości 325 000 EUR (= wolumen handlu = 25 EUR x 13 000 punktów), musi złożyć zabezpieczenie w wysokości 16 250 EUR (= wymagany kapitał własny = 16 250 EUR x 1 kontrakt). Dźwignia wynosi zatem 20 punktów (325 000 euro / 16 250 euro).

W wyniku tej dźwigni finansowej można obracać dużymi wolumenami przy niewielkim zainwestowanym kapitale. Wahania kursów mają nieproporcjonalny duży i bezpośredni wpływ na pozycję zysków i strat klienta. W związku z tym dźwignia finansowa wiąże się ze znacznym ryzykiem, którego klient musi być świadomy.

Dźwignia wynosząca 20 punktów oznacza, że instrument bazowy – bez uwzględnienia kosztów transakcji i ewentualnie kosztów finansowania – może ewoluować o 5% w stosunku do oczekiwań rynkowych klienta, aby spowodować całkowitą stratę. Ponadto klient musi mieć świadomość, że tylko niewielka część istniejącego kapitału własnego ma być wykorzystywana jako zabezpieczenie. Jeśli klient użyje całego swojego kapitału własnego, który posiada na rachunku, jako zabezpieczenia, niewielkie wahania kursów mogą doprowadzić do całkowitej straty zainwestowanego kapitału. Nawet jeśli poniesione straty przewyższają utrzymany kapitał, klient nie musi wnosić wpłaty dodatkowej.

Zatem im mniej zabezpieczeń trzeba użyć w stosunku do ceny kupna lub sprzedaży, tym wyższa i bardziej niebezpieczna staje się dźwignia.

  1. Ostrzeżenie o ryzyku

Kontrakty CFD są złożonymi instrumentami i ze względu na dźwignię finansową wiążą się z wysokim ryzykiem szybkiej utraty pieniędzy.

76% małych rachunków inwestycyjnych odnotowuje stratę na transakcjach CFD z tym dostawcą.

Inwestor winien rozważyć, czy rozumie działanie kontraktów CFD i czy może pozwolić sobie na wysokie ryzyko straty.

Kontrakty CFD są złożonymi instrumentami i wiążą się z dużym ryzykiem szybkiej utraty środków pieniężnych z powodu dźwigni finansowej. 76% rachunków inwestorów detalicznych odnotowuje straty pieniężne w wyniku handlu kontraktami CFD u niniejszego dostawcy. Zastanów się, czy rozumiesz, jak działają kontrakty CFD, i czy możesz pozwolić sobie na wysokie ryzyko utraty pieniędzy.